Bu yazı “sos listesi” değil; doğru makarnayla doğru sosu buluşturduğunuzda lezzetin neden bir anda yükseldiğini anlatan bir rehber. Üstelik Türkiye’de her malzeme kolay bulunmadığı için, her tarifte gerçek (orijinal) ürün adını korudum ve yanına parantez içinde Türkiye’de daha erişilebilir muadilini yazdım. Böylece hem otantik çizgiyi kaybetmezsiniz, hem de mutfakta elinizde olanla güvenle ilerlersiniz. Tarih ve
Tatlı kriziniz geldiğinde hem pratik, hem şık, hem de “unsuz” bir seçenek mi arıyorsunuz? Rotamızı Güney Yarımküre’ye, karnavallar ülkesi Brezilya’ya çeviriyoruz. Karşınızda, rengini tropikal güneşten alan, dokusuyla damakları şaşırtan efsanevi bir tatlı: Quindim. Pastane vitrinlerinde parlayan o camsı, sarı, küçük tatlıları gördüğünüzde, onların limonlu bir tart veya jöle olduğunu düşünebilirsiniz. Ancak ilk çatalı batırdığınızda sizi
Dünya sokak lezzetleri haritasında parmağınızı Orta Amerika’ya koyduğunuzda, sizi dumanı tüten volkanlar ve onlardan daha sıcak bir mutfak kültürü karşılar. El Salvador. Bu küçük ama lezzet dolu ülkenin dünyaya armağan ettiği en büyük hediye ise hiç şüphesiz Pupusas. Eğer “Hamur işi olsun ama içi bol peynirli olsun, yerken o peynirler uzasın” diyenlerdenseniz, yeni favori tarifinizle
Bazı çorbalar vardır; ilk kaşıkta yüksek sesle konuşmaz, ama içten içe sizi sarar. Krupnik, Polonya mutfağının tam da böyle bir yemeğidir. Doyurucudur ama ağır değildir; sade görünür ama derin bir karakter taşır. Soğuk iklimlerin zorlayıcı kışlarında ortaya çıkmış bu arpalı çorba, bugün hâlâ Polonya evlerinde “ertesi güne kalan en iyi yemek” olarak bilinir. Bir gece
Kokteyl dünyasında bazı klasikler vardır ki, zaman geçse de modası asla geçmez. 1950’ler ve 1960’lar boyunca “Rat Pack” döneminin favorisi haline gelen Rusty Nail, tam olarak böyle bir içki. Kökeni tam olarak bilinmemekle birlikte, İskoç viskisi ve Drambuie’nin mükemmel evliliği olarak tanımlanan bu kokteyl, basit yapısına rağmen sunduğu derin lezzet profiliyle bilinir. Özellikle soğuk kış
Bazı tatlılar vardır; kaşığa gelmeden önce mutfağı sarar. Portakalın ferah kokusu fırından ya da tencereden yükseldiği anda, bu tatlının ağır olmayacağını daha ilk anda hissettirir. Portakallı irmik tatlısı tam olarak bu duygu üzerine kuruludur. Şerbet yoktur, baskın bir şeker tadı yoktur; portakalın doğal aroması, irmiğin yumuşak dokusuyla dengelenir. Yılbaşı sonrası, davet ertesi ya da sadece
Yılbaşı gecesinden sonraki gün mutfakta aranan tat değişir. Bir önceki gecenin kalabalığı, ağır yemekleri ve şekerli tatlılarının ardından daha sakin, daha hafif ama yine de “tatlı yedim” hissini veren tarifler öne çıkar. İşte haşhaşlı lorlu irmik tatlısı tam olarak bu ihtiyaca karşılık verir. Ne şerbetlidir ne de ağırdır; sütlü yapısı, lor peynirinin yumuşak dokusu ve
İtalya’da yeni yıl sofralarının sessiz ama en anlamlı tabağı mercimektir. Gürültülü soslar, baskın baharatlar yoktur; burada mesele sadelik, denge ve niyettir. Lenticchie in Umido, özellikle yılın ilk gününde pişirilir çünkü mercimeğin yuvarlak formu para ile özdeşleştirilir; bolluk, bereket ve süreklilik sembolüdür. Ancak bu yemeği özel kılan sadece anlamı değil, İtalyan mutfağının özünü yansıtan tekniğidir: iyi
Kış aylarında mutfağa yayılan o keskin ve ferah limon kokusu, doğru teknikle birleştiğinde sıradan bir kabuğu gerçek bir gurme ürüne dönüştürür. Limon kabuğu şekerlemesi, yani Zitronat, Orta Avrupa pastacılığının en eski ve en değerli bileşenlerinden biridir. Özellikle Stollen ve benzeri kış keklerinde kullanılan bu şekerleme; cam gibi parlak görünümü, kristal şeker kaplaması ve yoğun aromasıyla
Orta Avrupa mutfağında bazı kurabiyeler şekliyle değil, bekleme süresiyle tanınır. Pozsonyi Kifli, Macaristan’da Noel öncesi hazırlanan, incecik hamurun içine saklanan yoğun dolgusuyla bilinen geleneksel bir ay kurabiyesidir. Fırından çıktığında değil, dinlendikten sonra gerçek karakterini gösterir. Kıyır dokusu, içindeki ceviz ya da haşhaş dolgusu ve hilal formu, bu kurabiyeyi sıradan tereyağlı kurabiyelerden ayırır. Tarih ve Köken
